Boroud

Na-oogstverliezen vormen een van de meest onderschatte uitdagingen in de voedselketen. Voor kleinschalige boeren is een koelsysteem een hoge investering die gepaard gaat met aanzienlijke energiekosten, terwijl bestaande oplossingen zelden rekening houden met de uiteenlopende bewaaromstandigheden die verschillende gewassen vereisen. Een standaard koelkamer hanteert immers één vaste temperatuur, terwijl elk gewas zijn eigen optimale bewaartemperatuur heeft. Bovendien werken de meeste koelsystemen met een te lage luchtvochtigheid, wat leidt tot kwaliteitsverlies en voedselverspilling.

Boroud biedt een antwoord op deze uitdagingen door traditionele koeltechnieken, zoals de windvanger en verdampingskoeling, te combineren met moderne technologie. Door klimaatzones te creëren die de gewenste temperatuur en luchtvochtigheid benaderen, krijgt elk gewas optimale bewaaromstandigheden, waardoor na-oogstverliezen significant worden gereduceerd op een energie-efficiënte manier.

Boroud is het masterproject van Salma Abed Ali Abdel Jalil, studente in de tweede master Productontwikkeling aan de Universiteit Antwerpen, onder begeleiding van Els Du Bois en Dries Verbruggen. Vanuit de overtuiging dat het verleden geen gesloten hoofdstuk is, maar een reservoir van kennis, onderzoekt Salma hoe de wijsheid van oude beschavingen richting kan geven aan duurzame oplossingen van vandaag.

Wanneer je traditionele technieken bestudeert, ontdek je schatten van kennis die eeuwenlang werkten zonder elektriciteit. Die fascinatie bracht mij bij een van de oudste uitdagingen ter wereld: voedsel bewaren. In Vlaanderen alleen al gaat jaarlijks ongeveer 350.000 ton voedsel verloren na de oogst, terwijl de energiekosten in de landbouwsector oplopen tot meer dan 2,3 miljard euro per jaar. Dat is de dagelijkse realiteit voor kleinschalige boeren, met systemen die te duur en te energieverslindend zijn.

Als student-ondernemer geeft dat de vrijheid om met een frisse blik naar die uitdaging te kijken en twee werelden samen te brengen: de wijsheid van oude beschavingen en hedendaagse technologie.

De beurs van de Stichting voor Toekomstige Generaties geeft mij nu de middelen om Boroud niet langer theoretisch te laten blijven op papier, maar het tot leven te brengen als een werkend prototype dat verder kan worden getest, verfijnd en aangepast aan de werkelijkheid.